Cinéart, onafhankelijke filmdistributeur (bioscoop, DVD, VOD, TV) in de Benelux

Picha

Biografie

(Bruxelles 1942 - )
Picha is op 2 juli 1942 geboren te Elsene, België, met een duivels goed tekentalent en een bikkelharde zin voor humor. Logisch gevolg: hij schrijft zich zestien jaar later in het Instituut Saint-Luc in Brussel in om er, onder andere, cursussen schetsen te volgen voor hij ontdekt dat hij een boontje heeft voor de satirische tekening waarmee hij de lezers van Hara-Kiri en La libre Belgique snel verwent. Op 23-jarige leeftijd publiceert hij zijn eerste bundel tekeningen, ‘Picha door Picha’. In 1968 emigreert hij deeltijds naar de Big Apple met zijn gom en potloodhouder. Hij werkt voor Times Magazine, Harpers en het krankzinnige National Lampoon, creëert ‘Vibrato’, een tekenfilmserie voor de Belgische televisie, doet de coproductie van een documentaire over perstekeningen met Benoît Lamy en werkt aan een idee voor een lange tekenfilm. In het begin van de jaren zeventig voert hij de daad bij het woord: nadat hij en Pierre Bartier hun hersens op volle kracht hebben laten werken over een nog nooit geziene vorm van Tarzan, werkt hij het scenario van ‘Tarzoon, de schande van de jungle’ af met Michael O’Donoghue, een van zijn collega’s van The National Lampoon. Een pastiche natuurlijk. Anarchistisch, vrolijk, knotsgek. Gedubt door niemand minder dan de telg van Johnny Weissmuller, in de rol van Tarzoon, alsook door John Belushi en Bill Murray, die hiermee hun eerste cinematografische ervaring opdoen. Bij zijn verschijning in 1975 had de film het effect van een bom in het wonderlijke land van de tekenfilm, tot dan voorbehouden aan de kleine Europeanen. Meer dan 1.300.000 Fransen bestormden de zalen om te zien hoe Tarzoon koningin Bazoonga klein krijgt. Na deze boost vervolgt Picha met het script van de ‘Ontbrekende schakel’ met Tony Hendra, een andere collega van The National Lampoon. Tussen twee werksessies met Hendra in stuurt hij zijn cartoons naar de New York Times en publiceert andere albums met tekeningen, om in de running te blijven. In 1980 wordt de ‘Ontbrekende schakel’, een politiek incorrecte prehistorische fabel, officieel geselecteerd voor het Festival van Cannes. Het is zover, Picha is cult. In 1984 brengt hij zijn derde lange tekenfilm uit, ‘De Big Bang’, en keert zich dan tot de televisie en de tekenfilms voor kinderen. In 1991 ontwerpt hij de bijzonder humoristische serie ‘Zoolympics’, dierenversie van de Olympische spelen, die in primeur op Canal+ wordt uitgezonden. Gevolgd door ‘Zoocup’, in 1993, en ‘Les Jules… Chiennes de vie’, in 1997. Op de vooravond van het jaar 2000 besluit Picha terug te keren naar de lange tekenfilm en legt de basis voor ‘Sneeuwwitje, de sequel’.

Deel je mening over deze regisseur: