Een uiterst stijlvolle, sterk geregisseerde en bij wijlen prangende film.
Belvauxs beste tot hiertoe.
De Standaard
In zijn strak bemeten stijl weet Belvaux de drukkende sfeer van cynisme en de apathie perfect te evoceren.
(...) Belvaux mikt op zo’n consequente, strak gecomponeerde en bijna onthechte manier op het geweten, dat er ondanks alles een bezwerende en viriele kracht van uitgaat.
Focus Knack
Een prangende reflectie over onverschilligheid, ontwijkingsgedrag, angst, schaamte, rechtspraak en de vierde macht.
Een magistrale eindscène, die je gerust het cinematografische equivalent van Munchs De schreeuw mag noemen.
De Morgen